Λένε ότι ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, αλλά πολλες φορές βλέπουμε τρελές ομοιότητες μεταξύ αγνώστων ανθρώπων. Ας δούμε μερικές περιπτώσεις που προκαλούν.

Για αρκετό καιρό στο γνωστό ”How I Met Your Mother”, η παρέα έπεφτε συνεχώς πάνω στους σωσίες της, μέχρι τελικά να βρει και τους πέντε.

Έτσι και στην πραγματική ζωή, δεν λείπουν οι στιγμές που μπορεί να συναντήσουμε ανθρώπους που μοιάζουν σε οικεία μας πρόσωπα. Ή ακόμα και σε εμάς τους ίδιους!

9 -πρώην και νυν- παίκτες, που μάλλον έχουν ήδη βρει τον σωσία τους και μάλιστα εύκολα, μιας και μιλάμε για celebrities!

Κάιλ Κόρβερ – Άστον Κούτσερ

Από τα σιγουράκια της λίστας μας. Κάιλ Κόβερ και Άστον Κούτσερ μάλλον πρέπει σύντομα να τα πουν από κοντά!

Τζος Σμιθ – The Game

Ο Τζος Σμιθ έχει σταματήσει το μπάσκετ εδώ και μερικά χρόνια, επομένως μπορεί πλέον να καλύπτει τον γνωστό ράπερ The Game σε συναυλίες του!

Στίβεν Άνταμς – Τζέισον Μομόα

Εντάξει, δεν ξέρουμε πώς θα είναι κουρεμένοι και ξυρισμένοι, αλλά τώρα κάλλιστα μπορεί ο Στίβεν Άνταμς να γίνει κασκαντέρ του Τζέισον Μομόα στο Aquaman 2!

Τάιρικ Έβανς – Κρις Τάκερ

Αν μιλάει/γελάει και το ίδιο με τον Κρις Τάκερ ο Τάιρικ Έβανς, τότε έχουμε σοβαρό πρόβλημα!

Ντάνι Γκριν – Λάιονελ Ρίτσι

Πηγαίνουμε λίγο στα παλιά και τον Λάιονελ Ρίτσι και γι’ αυτό ευχαριστούμε τον Ντάνι Γκριν!

Νόρις Κόουλ – Κέβιν Χαρτ

Τα μάτια να κοιτάτε. Επίσης, ούτε εδώ θα θέλαμε να μιλάει/γελάει όπως ο Κέβιν Χαρτ ο Νόρις Κόουλ. Βασικά, θα θέλαμε τόσο πολύ!

Άαρον Χάρισον – Τζέφρι Ράιτ

Όταν ο Ολυμπιακός έκλεισε τον Άαρον Χάρισον, είχε κάνει στην πραγματικότητα κίνηση με λάμψη -έστω και σε μεγαλύτερη ηλικία- από το Hollywood. Απλά δεν το ήξερε!

Στιβ Νας – Λίαμ Γκάλαγκερ

”I said maybe, you’re gonna be the one that saves me”, είχε πει ο Λίαμ Γκάλαγκερ με τους Oasis το 1995, αλλά είναι σίγουρο ότι έχει κάποια συγγένεια με τον Στιβ Νας. Ή απλά μας μπερδεύει το μαλλί που… τιμήσαν παλιά!

Μάρκο Μπελινέλι – Σιλβέστερ Σταλόνε

Καθώς μεγαλώνει, ο Μάρκο Μπελινέλι θα μπορούσε εύκολα να μοιάζει με τον Ζαν Ρενό. Όμως, εμείς προτιμήσαμε το all-time classic με τον Σιλβέστερ Σταλόνε. Επικό και ταυτόχρονα λίγο… cringe!