Και τι έγινε μωρέ που για την κατασκευή των χλιδάτων γηπέδων-εγκαταστάσεων έχουν πεθάνει 6.500 άνθρωποι μέχρι τώρα επίσημα, γιατί ανεπίσημα θα είναι πολύ πολύ περισσότεροι, για να διοργανώσει η κλίκα της FIFA το παγκόσμιο κύπελλο του 2022 στο Κατάρ.

Είπε κανείς ότι οι σκλάβοι έχουν τελειώσει στην εποχή μας; Ποια ανθρώπινα δικαιώματα λέμε τώρα. Όλα στον βωμό του ποδοσφαίρου; Φυσικά και όχι. Όλα στον βωμό του χρήματος αγαπητοί φίλοι.

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο του ποδοσφαίρου ήταν να γίνει το Παγκόσμιο Κύπελλο στην ποδοσφαιρομάνα Κατάρ. Αλλά τα πετροδόλαρα είναι πολλά. Πάρα πολλά.

Fußball-WM 2022 in Katar: Wie das Kafala-System Ausbeutung ermöglicht

Όταν, το 2010, η FIFA αποφάσιζε να αναθέσει στο Κατάρ να διοργανώσει το Μουντιάλ του 2022 (την πρώτη μουσουλμανική χώρα που θα έχει αυτή την… τιμή), πολλοί αναρωτήθηκαν τι σχέση μπορεί να είχε το κρατίδιο της Αραβικής Χερσονήσου με το ποδόσφαιρο, καθώς και ποια ήταν τα κριτήρια του τότε προέδρου, Σεπ Μπλάτερ (ο οποίος στη συνέχεια αποπέμφθηκε ως «μετρ» της διαφθοράς) και των συνεργατών του όταν ψήφιζαν.

Η κλήρωση των προκριματικών του Π/Κ

Αρκετοί κατέθεσαν, επίσης, τον προβληματισμό τους για πώς θα κατάφερνε να κατασκευάσει τις απαιτούμενες υποδομές (γήπεδα και όχι μόνο) που απαιτεί μια τέτοιου επιπέδου διοργάνωση. Πηγαίνοντας δε ένα βήμα παραπέρα, απόρησαν για τη χρήση των υποδομών αυτών μετά το τέλος του Μουντιάλ, οι αγώνες του οποίου θα διαρκέσουν μόλις ένα μήνα – από τις 21 Νοεμβρίου μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου, μιας και στην περιοχή εκείνη μόνο τότε επικρατούν θερμοκρασίες που επιτρέπουν να παιχτεί ποδόσφαιρο.

Ωστόσο, οι σεΐχηδες του Κατάρ και πρωτίστως ο Οίκος των Θάνι που το κυβερνά εδώ και μισό αιώνα, βάλθηκαν να διαψεύσουν τους πάντες. Κυρίως, όσον αφορά το κατασκευαστικό κομμάτι, στο οποίο αποφάσισαν να πετύχουν ένα θαύμα, χωρίς να υπολογίζουν το κόστος – ούτε σε χρήματα, τα οποία αφθονούσαν λόγω πετρελαίου, ούτε όμως και σε ανθρώπινες ζωές.

Μουντιάλ 2022: Ακόμα 67 νεκροί εργάτες στο Κατάρ το τελευταίο πεντάμηνο - Ποδόσφαιρο - SPORT 24

Ανθρώπινες θυσίες

Τα συγκλονιστικά στοιχεία που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα η εφημερίδα The Guardian μαρτυρούν του λόγου το αληθές: Στη δεκαετία που έχει μεσολαβήσει, περισσότεροι από 6.500 μετανάστες εργάτες – από την Ινδία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, το Νεπάλ και τη Σρι Λάνκα – έχουν πεθάνει «εν ώρα εργασίας». Κατά μέσο όρο 12 κάθε εβδομάδα, δηλαδή, γίνονταν θυσία στον βωμό των φιλόδοξων σχεδίων του Κατάρ (καλού συμμάχου του Ερντογάν, για να μην ξεχνιόμαστε…) και της FIFA.